¤ Ferenc - Fraximal ¤



Kompakt 2005

1. Diplodocus, 2. Sandia, 3. Neng, 4. Bocaseca 1.0, 5. Vinagreta, 6. Nitsa Is 11, 7. Urdangarin Resistance, 8. France, 9. Fuet, 10. Acidorro


wiey powiew nowoci w katalogu koloskiego Kompaktu przynosi debiutancki album duetu Ferenc z Hiszpanii. Jego twrcami s Maxi Ruiz i Fra Soler z Barcelony. Ten drugi to posta-instytucja tamtejszej sceny klubowej: chodzca encyklopedia wspczesnej elektroniki, organizator festiwalu Privavera Sound Fest, kurator cyklicznych imprez pod hasem Nitsa w klubie Apolo. Pod jego okiem powsta materia na pyt, ktr poprzedzi histeryczny wrcz sukces singla "Yes Sir, I Can Hard Core" z 2003 r.

Album nie zawodzi pokadanych w nim nadziei - to fascynujca podr przez histori muzyki klubowej, naznaczona pitnem kompaktowej estetyki. Pyt rozpoczynaj dwa utwory sigajce po acidowe brzmienia sprzed ptorej dekady. W "Diplodocus" gboki bit techno i melancholijne klawiszowe s tem dla kwanego loopu, wprowadzonego przez syntezator Rolanda 303, obsugiwany przez DJ Demierd. W "Sandii" powracaj brzmienia wykreowane przez Richie Hawtina pod szyldem FUSE - kumkajce akordy o acidowym odcieniu. Nie brak tu rwnie masywnego techno - to trzy utwory: "Neng", "France" i Fuet". W kadym z nich potny podkad rytmiczny niesie swobodnie fruwajce dwiki klawiszy, tworzce energetyczn melodi i nerwowy bas, dodajcy nagraniom niepokojcego klimatu. Ukonem w stron kompaktowych mecenasw s dwa neo-trance`owe killery - "Bocaseca 1.0" i "Nitsa Is 11". Tutaj dominuj przestrzenne klawisze o jesiennej barwie i pompujcy groove. W bardziej plemiennym rytmie utrzymane jest "Urdangarin Resistance", w ktrym industrialne szumy przeplataj si z metalicznym brzmieniem syntezatorw. Zdecydowanie agodniejszy klimat wprowadza "Vinagreta", przywoujca nieco zapomnianego ducha balearic house`u ciepymi barwami klawiszy, niespiesznym bitem i rozmarzonym monologiem Jennifer Cardini (wypisz-wymaluj techno-odpowiednik Catherine Deneuve z pyty "Paris" Malcolma McLarena). Album koczy hod zoony kwasowemu techno spod znaku Harfdloora czy Choice - "Acidorro": hipnotyczny killer z przyjanie miauczcym loopem i przestrzennym, niemal ambientowym tem.

"Fraximal" to jedno z najlepszych wydawnictw Kompaktu w ostatnich miesicach - erudycyjne, ale nie pozbawione wieoci i energii.

Pawe Gzyl / gaz-eta.vivo.pl

-- Pawel Gzyl [5 sierpnia 2005]



ostatnie recenzje autora:
Black Dog, The - Further Vexations -- [14 maja 2009]
Pendle Coven - Self Assessment -- [14 maja 2009]
Cabaret Voltaire - Kora! Kora! Kora! -- [13 maja 2009]
Point 7 - What? -- [13 maja 2009]
Aux 88 - Mad Scientist -- [13 maja 2009]
  wicej...

powrt do recenzji »


Szukaj:

nowe na stronie:
Decondition ‎&…
Maison Close –…
Nyodene D – Eden…
Consumer Electronics…
Nova - Utopica Musa
SPK - Zamia Lehmanni…
Feanch, Dutour, Lubat…
The Third Eye Foundati…
Dissonant Elephant - 5…
Club Alpino - Woouldy
Club Alpino - Tunga
Roman Wierciski - We ar…
Jan Grnfeld - Music f…
Simfonica - Song of the…
Roman Catholic Skulls…
Chvad SB - Phenomenali…
Lonsai Maikov - Dce…
Robert Henke w Chorzowie
Dog in the Evening…
Sublamp - Cathedrals o…
wicej »

polecamy | wicej »

© 1996-2022 postindustry.org


wygenerowane w 0.012 s.