¤ Dear, Matthew - Asa Breed ¤



Ghostly International 2007

1. Fleece on Brain, 2. Neighborhoods, 3. Deserter, 4. Shy, 5. Elementary Lover, 6. Don and Sherri, 7. Will Gravity Win Tonight?, 8. Pom Pom, 9. Death to Feelers, 10. Give Me More, 11. Midnight Lovers, 12. Good to Be Alive, 13. Vine to Vine


Pochodzcy z Teksasu producent zadebiutowa w 2003 roku albumem "Leave Luck to Heaven", ktry sprawi, i szybko uznano go za jednego z najciekawszych twrcw techno nowego wieku w USA. Dalsze wydawnictwa, zarwno realizowane pod wasnym nazwiskiem, jak rwnie pod pseudonimem Audion, ugruntoway pozycj artysty na rynku, pozwalajc mu w cztery lata po pierwszych sukcesach nagra niekonwencjonalny i osobisty album "Asa Breed".
Gwnym wyznacznikiem krka jest jego wielostylowo. Do dawnych dokona Deara nawizuj tu jedynie trzy - cztery nagrania. Przede wszystkim zredukowany micro house "Will Gravity Win Tonight?", a take nieco bardziej rozbudowane "Neighborhoods" i "Pom Pom", oparte na mocniejszych, typowo house'owych bitach. "Don and Sherri" nawizuje ju bardziej do funkowej stylistyki, w ktrej Dear umieszcza spor cz nagra z krka. Raz jest to plastikowy funk rodem z lat 70-tych ("Shy"), a kiedy indziej nowofalowy funk z lat 80-tych spod znaku Talking Heads ("Fleece on Brain", "Elementary Lover"). Obok dyskotekowych bitw trafiaj si tu bowiem plemienne perkusjonalia i afrykaskie zagrywki na gitarze. Ale najwiksza niespodzianka czeka suchacza w finale pyty. Najpierw Dear serwuje gotycka ballad o akustycznym brzmieniu i zapiewan w manierze Petera Murphy ("Give Me More"), a potem psychodeliczny folk z sonicznymi sprzeniami gitary ("Midnight Lovers").
W kadym utworze na pycie sycha gos Deara - dysponuje on ciekawym barytonem, przypominajcym troch wokale wspomnianego Petera Murphy'ego, Iggy Popa czy Davida Bowiego. Gos artysty niesie niebanalne historie o mioci, wyrastajce z folkowej tradycji teksaskich opowieci o szarym yciu prostych ludzi.
Dotychczasowi fani Deara bd mieli problemy z zaakceptowaniem tak rnorodnej pyty swego idola. W efekcie "Asa Breed" przypadnie do gustu bardziej krytykom ni suchaczom.

Pawe Gzyl / www.gaz-eta.vivo.pl

-- Pawel Gzyl [18 sierpnia 2007]



ostatnie recenzje autora:
Black Dog, The - Further Vexations -- [14 maja 2009]
Pendle Coven - Self Assessment -- [14 maja 2009]
Cabaret Voltaire - Kora! Kora! Kora! -- [13 maja 2009]
Point 7 - What? -- [13 maja 2009]
Aux 88 - Mad Scientist -- [13 maja 2009]
  wicej...

powrt do recenzji »


Szukaj:

nowe na stronie:
Decondition ‎&…
Maison Close –…
Nyodene D – Eden…
Consumer Electronics…
Nova - Utopica Musa
SPK - Zamia Lehmanni…
Feanch, Dutour, Lubat…
The Third Eye Foundati…
Dissonant Elephant - 5…
Club Alpino - Woouldy
Club Alpino - Tunga
Roman Wierciski - We ar…
Jan Grnfeld - Music f…
Simfonica - Song of the…
Roman Catholic Skulls…
Chvad SB - Phenomenali…
Lonsai Maikov - Dce…
Robert Henke w Chorzowie
Dog in the Evening…
Sublamp - Cathedrals o…
wicej »

polecamy | wicej »

© 1996-2022 postindustry.org


wygenerowane w 0.012 s.