¤ Honorowe Wyzwanie ¤

Jest to muzyka w gruncie rzeczy bardzo prosta, o nieskomplikowanej na og strukturze i mocno syntetycznym brzmieniu. Daleko jej do przeadowania i bombastycznoci Triarii czy Von Thronstahl. Znam takich, ktrzy uwaaj, e to twrczo niewarta pienidzy, a renoma projektu jest niezasuona, albo wynika z jego relatywnie dugiego funkcjonowania na scenie. Moe i tak jest – ale z drugiej strony A Challenge Of Honour ma take swoich zaprzysigych fanw i sympatykw, a poza tym: ja osobicie lubi sucha nagra Petera Savelkoula, kupuj t konwencj - razem z wszelkimi jej ewentualnymi niedocigniciami. Inna rzecz, e doceniam towarzyszc twrczoci ACOH otoczk, czy moe raczej fakt podejmowania przez artyst tak rnorodnej tematyki, przede wszystkim historycznej. Oczywicie to zjawisko typowe dla gatunku, w ktrym projekt ten funkcjonuje, ale w przypadku ACOH przybiera ono rozmiary zaiste niebagatelne w postaci licznych albumw konceptualnych.
W dyskografii Honorowego Wyzwania znale mona bowiem m.in. albumy powicone: katastrofie okrtu „Wilhelm Gustloff” (pyta o tym samym tytule); Legii Cudzoziemskiej („Legio Patria Nostra”); Powstaniu Warszawskiemu (udzia w serii „63 Days Of Glory”); bitwie pod Verdun („Verdun 1916”); masakrze w Oradour („Oradour Sur Glane”); murowi Hadriana („Hadrian’s Wall”); staroytnej Sparcie („Leonidas”), czy nawet wielkiemu poarowi Londynu w roku 1666 („1666 – The Great Fire Of London”). Do tego doliczy mona jeszcze rozsiane tu i tam pomniejsze utwory „tematyczne” (np. „Dresden”, „Magadan”, czy „Jonestown”) oraz szczeglne przedsiwzicie, jakim byo nagranie wasnej muzyki do filmu Akiry Kurosawy „Siedmiu Samurajw” (pyta „Seven Samurai”). Jak wida, jest w tym wszystkim i rozmach, i spory rozrzut – od staroytnoci po czasy najnowsze, od Europy po Japoni (nawiasem mwic, ACOH ma na swoim koncie take drugi „japoski” album, zatytuowany „Ashigaru Revealed”).

Projekt A Challenge Of Honour powoany zosta do ycia staraniem dwch Holendrw: Petera Savelkoula i Johanna Koeniga w roku 2000. W cigu dekady wyda ca mas albumw (CD, LP, EP etc.) – strona Discogs wylicza ich ponad 30, nie liczc udziaw w skadankach oraz kilku wydawnictw nieoficjalnych. Johann Koenig bardzo szybko opuci zesp i ACOH sta si projektem jednoosobowym, dlatego w zasadzie wszystkie zasugi naley przypisywa Savelkoulowi. Okaza si on twrc nader podnym i wyrobi sobie mark na scenie, zdoa nawet wykreowa stopniowo wasny styl, przy czym muzyka ACOH z biegiem lat wyranie ewoluowaa. Zawsze bya do prosta, zawsze bya to – by moe: niestety – „neoklasyka dla ubogich”, wykorzystujca wszystkie standardowe patenty: brzmienia (oczywicie syntezatorowe) werbli, kotw, fanfar, rogw, skrzypiec i fortepianu, do tego bardziej (na pocztku) lub mniej (w ostatnich czasach) liczne „sample archiwalne” – przemwienia polityczne, wspomnienia i relacje z konfliktw zbrojnych, fragmenty pieni onierskich etc.
Jakkolwiek poszczeglne utwory ACOH s do proste w swej konstrukcji, to jednak albumy wyranie rni si midzy sob – wystarczy porwna ze sob np. drapieny, zmilitaryzowany i „teutoski” „Wilhelm Gustloff”, quasi-japoski, zgoa transowy „Ashigaru Revealed”, czy „No Way Out”, bdcy de facto ostentacyjn wycieczk w krain melancholijnych piosenek… z pogranicza popu? Co do melancholii, to w oglnoci mam wraenie (by moe to tylko moje subiektywne odczucie), e jest jej w twrczoci ACOH coraz wicej – vide „Leonidas”, „No Way Out”, „1666”, „Monuments” - wszdzie tam czu jak tak podskrn nostalgi, nieomal znuenie, mimo wszystkich tych marszowych rytmw, ktre s w niej obecne. By moe to tylko tymczasowa cieka, czas pokae.

Peter Savelkoul udziela bd udziela si take w kilku innych projektach „postindustrialnych”, a to na przykad w Materialschlacht, Code 243, za niektre pyty sygnuje nazw Un Defi d’Honneur (jak na przykad przywoane wyej „Verdun 1916”, czy znakomity materia „Aurore De Gloire”). Jego albumy wydaway najrniejsze wytwrnie: Neuropa, Vrihaspati, Stahlklang, Divine Comedy, Fluttering Dragon, War Office, Old Europa Cafe. Jest (zakadam, e si nie wypisa, bowiem wzmiank o tym znalazem ju jaki czas temu) sympatykiem i czonkiem Partii Socjalistycznej, ma zatem lewicowe przekonania polityczne – aczkolwiek nie sycha tego jako bardzo silnie w jego muzyce (moe poza np. utworem „Thinking about Ernesto” i kawakami na temat „R.A.F.”) Twrczo ACOH nie jest podporzdkowana ideologii, stanowi raczej (wedug samego twrcy) refleksj nad burzliw histori, w szczeglnoci nad wszelkimi wojnami i losem ich ofiar.

-- Adam T. Witczak [21 marca 2010]



ostatnie artykuy autora:
Przypadki Derniere Volonte -- [29 lipca 2016]
Bunkier strachu -- [31 grudnia 2012]
Raison d'Etre -- [23 listopada 2011]
Louis i Bebe Barron -- [7 sierpnia 2011]
Pierre Schaeffer i muzyka konkretna -- [7 sierpnia 2011]
  wicej...

powrt do artykuw »


Szukaj:

nowe na stronie:
Decondition ‎&…
Maison Close –…
Nyodene D – Eden…
Consumer Electronics…
Nova - Utopica Musa
SPK - Zamia Lehmanni…
Feanch, Dutour, Lubat…
The Third Eye Foundati…
Dissonant Elephant - 5…
Club Alpino - Woouldy
Club Alpino - Tunga
Roman Wierciski - We ar…
Jan Grnfeld - Music f…
Simfonica - Song of the…
Roman Catholic Skulls…
Chvad SB - Phenomenali…
Lonsai Maikov - Dce…
Robert Henke w Chorzowie
Dog in the Evening…
Sublamp - Cathedrals o…
wicej »

polecamy | wicej »

© 1996-2022 postindustry.org


wygenerowane w 0.009 s.