¤ Diorama - Pale ¤



Accession Records
1999

1.Between the Shadow and Me, 2. Contradictive, 3. I Wait for You, 4. Leaving Hollywood, 5. Said but True, 6. Kain's Advice, 7. Belle?, 8. Masquerade and Faces, 9. Another Queen, 10. Bring Me Flowers, 11. Pale


"Zagubiony w mrokach własnej świadomości
Wyobrażam sobie twój uśmiech...
Lecz nie widzę twego uśmiechu na twarzach wokół mnie
Nie zawołam już stąd, cię...
Poza tymi maskami i twarzami
Wiara oczekuje na przebaczenie
I czy prawdą jest kolejna wizja ciebie...
Ciągle śmierć jest naszym ratunkiem
Ale nie tym razem, nie
I to uczucie - tu nie moje miejsce -
Które opada na mnie niczym kamień...
Ale zatańcz jeszcze ze mną
Tańcz aż do końca świata...
I mów do mnie - okłamuj mnie
Pociesz mnie - okłam mnie
Zwiędła wróżko, moje oddanie
Cała moja miłość - dla ciebie...
Czy jesteś tu aby się pożegnać ostatecznie
Czy twa dusza upadnie czy uleci?"


Nie przypuszczałem, aby jeszcze ktokolwiek próbował ożywić muzykę new romantic. Na szczęście myliłem się. Ta płyta jest świetnym powrotem do lat 80-tych. Jest na niej zawarty cały ładunek emocji, niepokojów i nadziei z tamtych lat. I które są aktualne do dzisiaj. Słucha się Dioramy z prawdziwą przyjemnością, mimo że jest to pesymistyczna płyta, zarówno literacko jak i muzycznie. Zawdzięcza to chyba obecności Adriana Hates'a z Diary of Dreams. Jednak lider Dioramy, Torben Wendt, stosuje oszczędniejsze środki muzyczne. Muzyka jest niezwykle nastrojowa, klimatyczna, łagodna, smutna. Nostalgiczna. Utwory są interesujące od strony rytmicznej, to nie jest prosta gra perkusji. Słychać tu zmiany tempa, ozdobniki i wtręty zmieniające rytm, ale nie zmieniające tempa utworu. A to nie jest łatwe. Mamy tu ballady - utwory nr 1, 4, 6 i piosenki taneczne - 7, 9. I zastanawiający jest fakt, dlaczego taka muzyka nie jest obecna w mediach?

Dioramę mogę opisywać tylko w ciepłych słowach, więc nie warto tego przedłużać. Trzeba jej posłuchać. Płytą tą zainteresowałem się dzięki Harronowi i uprzejmości Pawła Lucińskiego z "Radia Gdańsk", którego już niestety nie słychać w radiu. Wielkie dzięki!

-- Artur Mazur [24 września 2001]



ostatnie recenzje autora:
Screaming Dead - Death Rites Out -- [6 listopada 2001]
This Mortal Coil - Blood -- [6 listopada 2001]
Rammstein - Mutter -- [6 listopada 2001]
Lacrimosa - Fassade -- [26 października 2001]
Love Like Blood - Chronology of a Love Affair 1980-2000 -- [1 października 2001]
  więcej...



inne recenzje Diorama:
Diorama - Her Liquid Arms -- Artur Mazur [24 września 2001]
Diorama - Her Liquid Arms -- cim222 [5 października 2001]

powrót do recenzji »


Szukaj:

nowe na stronie:
Nova - Utopica Musa
SPK - Zamia Lehmanni…
Feanch, Dutour, Lubat…
The Third Eye Foundati…
Dissonant Elephant - 5…
Club Alpino - Woouldy
Club Alpino - Tunga
Roman Wierciński - We ar…
Jan Grünfeld - Music f…
Simfonica - Song of the…
Roman Catholic Skulls…
Chvad SB - Phenomenali…
Lonsai Maikov - Déce…
Robert Henke w Chorzowie
Dog in the Evening…
Sublamp - Cathedrals o…
Eric Hofbauer Quintet…
Dagshenma - Humane to…
MNL 9 - Morning Mystery
Przypadki Derniere Volonte
więcej »

polecamy | więcej »

© 1996-2018 postindustry.org


wygenerowane w 0.012 s.