¤ Control (2007, Anton Corbijn) - na grzecznie ¤

Dokonao si. Zapowiadany od paru lat film Antona Corbijna "Control" opowiadajcy o yciu i mierci frontmana Joy Division Iana curtisa wreszcie zagoci na naszych ekranach. Duo spekulowano na temat tego obrazu, powstanie ktrego owiane byo wieloma znakami zapytania: Debbie Curtis zarzucano zarabianie na mierci ma (nie pierwszy ju raz), Corbijnowi wytykano mae dowiadczenie z filmem fabularnym, a caoci przedsiwzicia powane spnienie i wtrno. Zarzuty owe nie s bezzasadne, jednake nie powinny przesoni faktu, i 'mit' Iana Curtisa wreszcie doczeka si nalenej widowni. Sam film, by moe nie wybitny, na pewno zasuguje na uwag, chociaby ze wzgldu na sam genialn muzyk i niezwykle efektowne kreacje aktorskie, z Samem Riley w roli Curtisa na czele.

O czym opowiada film atwo jest przewidzie tym, ktrych temat interesuje - nie ma tu adnych szczegw na temat wzlotu i nagej mierci Joy Division, o ktrych nie mona byo przeczyta chociaby w biograficznej ksice autorstwa Debbie Curtis, ktrej film jest czciowo ekranizacj. Wiadomo e Ian miewa ataki epilepsji, wiadomo e nie radzi sobie w yciu, z wasnymi emocjami, w relacjach z kobietami i otoczeniem. Nawet sama muzyka ktr kocha stawiaa mu kolejne bariery ktrych nie mg, lub ba si, pokona. Cae jego krtkie ycie jako gwiazdy lokalnego zespou, ktry wsawi Manchester jako wylgarni talentw na mapie wiatowej muzyki, byo bezskutecznym poszukiwaniem czego w rodzaju szczcia i witego spokoju. Wiemy, e tu przed mierci sucha "The Idiot" Iggy Popa i oglda "Stroszka" Wernera Herzoga. Wiemy, e napisa "She's Lost Control" gdy osoba ktrej pomaga jako pracownik poredniaka doznaa miertelnego ataku epilepsji. Wiemy gdzie mieszka, gdzie chodzi na browar, jak taczy, i jak pozna Tony'ego Wilsona, twrc Factory. Po prostu do tej pory tego nie widzielimy.

Corbijn lubuje si w plastycznych obrazach muzyki, ktr kocha. Dziki jego talentowi, a take niewtpliwie genialnej robocie ludzi od castingu, udao si w "Control" poruszy obraz utrwalony na czarno-biaych fotografiach Joy Division. Nie tylko Sam Riley, ale i aktorzy wcielajcy si w postacie Stephena Morrisa, Bernarda Sumnera, i w szczeglnoci Petera Hooka maj skry zdjte z oryginaw. Mao tego, panowie zostali wyuczeni standardw Joy Division, tak aby podczas krcenia da moliwie najbardziej autentyczny efekt, ktry w istocie olniewa. Riley wybornie imituje ruchy sceniczne Iana, co tylko podkrela jak bardzo ten ostatni zapisa si w wiadomoci entuzjastw muzyki w ogle, a wrd zgromadzonych jako publicznoci statystw znajduje si take Natalie Curtis, crka Iana. I to wanie jej gos jest najbardziej syszalny spord krytkw filmu Corbijna.

W artykule dla The Guardian Natalie podkrela swoj nieobiektywno jako widz "Control", a take swoje zauroczenie niezwykle przekonujc gr aktorsk (ze wskazaniem na budzce wspczucie sceny konwulsji w wykonaniu Sam'a Riley). Wytyka jednake brak dostatecznej perspektywy na pozamuzyczne otoczenie Iana, ktre wywaro tak due pitno na jego yciu, a w szczeglnoci karygodnie wrcz potraktowane samego miasta Manchester: scenograficznie dominuj wntrza - kluby, puby, dom Curtisa - a plenery ograniczaj si do dwch zapyziaych uliczek, mogcych by jakimkolwiek innym angielskim miastem, co przywodzi na myl kinomatografi Ed'a Wooda. Po tym e jestemy w Anglii pozna mona po akcentach bohaterw (niektrych), pintowych szklankach (te niektrych) w pubie, i butelce z sosem HP na stole. Mao brakowao, aby zza rogu jednej z uliczek wyoni si John Cleese, dziwnie kroczc.

Innym, by moe powaniejszym zarzutem pod adresem Corbijna i jego ekipy, jest bardzo oglnikowe potraktowanie problemw emocjonalnych gwnego bohatera. Film nie wyjania co przytaczao Curtisa, na co znaczna cz widzw liczya, nie rzucajc nawet sugestii odpowiedzi, co tak naprawd pchno go do kroku ostatecznego: z fabuy wynika, e bya to wola rozwodu ze strony Debbie. Sama Natalie Curtis postuluje, e cho nie znaa ojca, to z samych relacji jego bliskich jest bardziej w stanie okreli kompleksowo problemu Iana ni z filmu. Tego jednak postronny widz "Control" stwierdzi nie moe.

Konkludujc, "Control" jest wanym elementem kultu Ian'a Curtisa i Joy Division, a przede wszystkim niezwykle plastycznym zapiciem krcych na jego temat 'przypowieci towarzyskich', prawdziwych lub faszywych. Jest to jednak, mimo wszystko, film dla-fanw-przez-fanw, co chwila mrugajcy okiem do widza, ktry z gry wie o co chodzi - np. gdy do siedzcych w pubie (zasmuconych mierci przyjaciela) Hooka i Sumnera docza Morris ze swoj now dziewczyn, Gillian. Fani z pewnoci doceni takie bonusy, czego jednake widz spoza tematu, nawet jeli zauroczony zdjciami i muzyk, nie wyapie bez przypisw. Oglnie rzecz ujmujc, do wgldu i oceny wasnej.

PS. Peter Hook, ten prawdziwy, stwierdzi w wywiadzie, e wiksze wraenie ni sam film zrobio na nim spotkanie w kiblu po premierze aktorw grajcych postacie Curtisa i jego samego.

-- eliks [19 lutego 2008]



ostatnie artykuy autora:
Znalezione w NetLabelach - 01 - Shichinin no samurai -- [12 lutego 2007]

powrt do artykuw »


Szukaj:

nowe na stronie:
Decondition ‎&…
Maison Close –…
Nyodene D – Eden…
Consumer Electronics…
Nova - Utopica Musa
SPK - Zamia Lehmanni…
Feanch, Dutour, Lubat…
The Third Eye Foundati…
Dissonant Elephant - 5…
Club Alpino - Woouldy
Club Alpino - Tunga
Roman Wierciski - We ar…
Jan Grnfeld - Music f…
Simfonica - Song of the…
Roman Catholic Skulls…
Chvad SB - Phenomenali…
Lonsai Maikov - Dce…
Robert Henke w Chorzowie
Dog in the Evening…
Sublamp - Cathedrals o…
wicej »

polecamy | wicej »

© 1996-2022 postindustry.org


wygenerowane w 0.01 s.